porady medyczne – ginekologiaRSS wpisów RSS komentarzy

szyjka macicy- archiwa tagu

Dysplazja szyjki macicy – diagnoza, leczenie


Dysplazję szyjki macicy można wykryć dzięki cytologii. W przypadku kobiet mających 21-24 lata, jeśli zostaną rozpoznane zmiany małego stopnia, należy dwukrotnie powtórzyć cytologię (co 12 miesięcy), a jeśli dwukrotnie otrzyma się wynik prawidłowy, kolejne badania należy wykonywać już standardowo – tzn. co 3 lata. Jeśli natomiast wyniki badań będą nieprawidłowe, konieczne jest badanie kolposkopowe, które pozwala na precyzyjne zdiagnozowanie zmian oraz dobranie odpowiedniej metody leczenia. Dalej, jeśli po badaniu kolposkopowym będą istniały wskazania do dalszej diagnostyki, pobiera się materiał tkankowy z szyjki macicy do badania histopatologicznego, którego celem jest ostateczne wykluczenie lub potwierdzenie podejrzeń obecności zmian na szyjce macicy. Dodatkowo wykonuje się test w kierunku zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego, który określa, czy wirus jest obecny i jakie jest ryzyko rozwoju raka szyjki macicy.

Inaczej postępuje się u kobiet powyżej 25. roku życia. Jeśli u nich zostaną rozpoznane zmiany małego stopnia, nie wykonuje się cytologii, lecz od razu kolposkopię i – jeśli istnieje taka konieczność – badanie histopatologiczne, a także test HPV.


Zmiany małego stopnia (CIN1) często ulegają samoistnej regresji bez leczenia, ale mimo to należy je regularnie kontrolować u ginekologa, gdyż zdarza się, że mogą się przekształcić w zmiany stopnia dużego.

W przypadku CIN2 i CIN3 wykonuje się konizację chirurgiczną albo laserową. Następnie co pół roku należy poddawać się kontrolnej kolposkopii i cytologii oraz testowi na obecność wirusa HPV. W przypadku dodatniego wyniku testu oraz nieprawidłowych wyników badania, należy zrobić biopsję oraz wyłyżeczkować kanał szyjki macicy. Jeśli wyniki badań będą prawidłowe, należy co roku (przez 20 lat) wykonywać badania przesiewowe.

Możliwość komentowania Dysplazja szyjki macicy – diagnoza, leczenie została wyłączona

Nadżerka szyjki macicy

Nadżerka to potoczna nazwa niewielkich zmian chorobowych występujących w nabłonku pokrywającym pochwową część szyjki macicy. Najczęściej występuje u kobiet w wieku 25-35 lat i jest łatwa do wykrycia podczas rutynowego badania ginekologicznego. Przyczyną jej powstania jest infekcja wirusowa, bakteryjna lub grzybicza oraz zaburzenia hormonalne. Zmiana ta nie powoduje żadnych dolegliwości, a jedyną widoczną oznaką mogą być obfite upławy o nieprzyjemnym zapachu.
Leczenie nadżerki zależy od jej wielkości oraz rodzaju, wieku pacjentki, tego czy rodziła już dzieci i czy planuje je mieć oraz od indywidualnych uwarunkowań. Aby określić rodzaj leczenia należy wykonać badanie cytoonkologiczne, a w razie potrzeby dodatkowo badanie mikroskopowe, czyli kolonoskopię. Jeśli zmiany są duże, a cytologia miała niepokojący wynik, lekarz pobiera zmienione chorobowo tkanki do badania histopatologicznego, aby wykluczyć raka szyjki macicy.
Jeśli nadżerka jest mała, wynik cytologii prawidłowy, a pacjentka jest młoda i jeszcze nie rodziła zaleca się częste wizyty u ginekologa, obserwację nadżerki i systematyczne wykonywanie badań. Jeśli nadżerka utrzymuje się przez kilka miesięcy lub lat możliwe jest przeprowadzenie koagulacji chemicznej, czyli zniszczenia chorego nabłonka poprzez działanie na niego specjalnymi preparatami. U kobiet po porodzie oraz większe nadżerki wypala się prądem lub laserem. Jest to zabieg elektrokoagulacji, który przeprowadza się przy znieczuleniu miejscowym i po może po nim zostać niewielka blizna. Kriokoagulacja to metoda zamrażania chorobowo zmienionej tkanki ciekłym azotem, jest ona bardzo skuteczna i bezbolesna. Podczas fotokoagulacja nadżerkę usuwa się za pomocą końcówki emitującej fale świetlne. Zabieg jest całkowicie bezbolesny, nie zostają po nim blizny i można go wykonywać w czasie ciąży.

Możliwość komentowania Nadżerka szyjki macicy została wyłączona

Kolposkopia

Kolposkopia jest metodą diagnostyczną która polega na obserwowaniu, w powiększeniu do 50x, szyjki macicy i dolnego odcinka kanału szyjki macicy za pomocą przyrządu optycznego zwanego kolposkopem, stwarza to doskonałą sytuacje pozwalającą na oglądanie obiektu z odległości ok. 20 cm.

Do wykonania badania kobiecie nie podaje się znieczulenia gdyż jest ono bezbolesne. W trakcie badania szyjkę macicy przepłukuje się specjalnymi roztworami, które pomagają zobaczyć niewidoczne gołym okiem obszary zmienione chorobowo. Choć badanie jest bezbolesne pacjentka ma prawo odczuwać pewnego rodzaju dyskomfort.

Kolposkopia jest najważniejszym badaniem które pomaga ocenić stan kliniczny szyjki macicy. Można przez nią również zaobserwować: stan zapalny pochwy oraz infekcje HPV. Diagnostyka kolposkopowa w połączeniu z cytologią bardzo wyraźnie zwiększa prawidłowość oceny wyników. Diagnostykę kolposkopową powinno wykonywać się w każdym przypadku nawet, jeśli szyjka macicy widziana gołym okiem nie zdradza zmian podejrzanych, ponieważ często się zdarza, że wiele zmian jest niezauważalnych w początkowym okresie rozwoju choroby. Niestety, ten rodzaj badania diagnostycznego jest przez wielu lekarzy ginekologów niedoceniony i lekceważony.

W dyspozycji lekarza znajduje się dziś wiele przyrządów obserwacyjnych, obserwacyjnych tym różne kamery wideo. Dla przeprowadzenia poprawnej diagnostyki należy jednak dysponować kolposkopem dającym obraz trójwymiarowy. Dlatego przed wykonaniem badania należy zapytać jakim kolposkopem gabinet dysponuje.

Możliwość komentowania Kolposkopia została wyłączona