Ginekologia.edu.pl

Co rok w Polsce rodzi się kilkanaście tysięcy chorych dzieci. Możliwość wykrycia wad płodu odpowiednio wcześnie i właściwego zareagowania jest nieocenioną pomocą dla matki dziecka. Badania prenatalne mogą wykryć różnego rodzaju wady płodu, na przykład wady genetyczne, pod których kątem takie badanie się przeprowadza.

Do najczęściej spotykanych wad należy zespół Downa. Tę jednostkę chorobową charakteryzuje opóźniony rozwój dziecka oraz zaburzenia rozwojowe wynikające z opóźnienia umysłowego. Z zespołem Downa rodzi się średnio jedno na 800 do tysiąca żywych dzieci.

Do innego rodzaju wad genetycznych zalicza się zespół Edwardsa. Ryzyko wystąpienia tego zespołu wzrasta wraz z wiekiem matki. Zespół Edwardsa jest zespołem wad wrodzonych, które pojawiają się w wyniku trisomii w obrębie chromosomu 18. Trzydzieści procent dzieci urodzonych z tym zespołem umiera w pierwszym miesiącu życia. Natomiast dziewięćdziesiąt pięć procent płodów z trisomią ulega poronieniu.

Innymi wadami są na przykład zespół Turnera, Dystrofia mięśni Duchenne’a, Mukowiscydoza, Fenyloketonuria, Hemofilia oraz Pląsawica Huntingtona. Problemy mogą być różne: albo jest to nosicielstwo wadliwego genu, albo brak jednego z dwóch chromosomów X we wszystkich komórkach organizmu lub danej jego części. Inne wady oscylują w obrębie uszkodzeń chromosomu, uwarunkowanego niedoboru enzymu, koniecznego dla powstawania określonych procesów lub innych zaburzeń.

HSV można zarazić się poprzez całowanie, stosunki pochwowe, oralne oraz analne. Osoba zarażona przekazuje wirusa wtedy, gdy widoczne są pęcherzyki, czy owrzodzenia, ale również wtedy, kiedy nie ma żadnych objawów. Bardzo ważne jest to że zakażenie może być rozpowszechniane przez osobę, która nawet nie wie, że jest chora. Zaraz po zakażeniu wirus HSV pozostaje utajony w obrębie zwoju splotu krzyżowego skąd w przypadku korzystnych warunków reaktywuje się i doprowadza do powtórnego zakażenia skóry. U kobiety ciężarnej, wirus opryszczki (zwykle jest to typ 2) może przejść z matki do dziecka podczas porodu, co prowadzi do zakażeń skóry, jamy ustnej, płuc, czy nawet oczu u noworodka. Jeśli wirus dostanie się do krwi, wtedy może dotrzeć do mózgu oraz innych ważnych dla życia narządów.
Objawy: na błonie śluzowej narządów płciowych lub/i w okolicy odbytu pojawia się intensywne zaczerwienienie i obrzmienie oraz dochodzi do powstania licznych pęcherzyków, często zlewających się ze sobą. Pękanie pęcherzyków powoduje bardzo bolesne owrzodzenia. Czasami pojawiają się objawy choroby np. gorączka, a także ból w czasie oddawania moczu. Zmiany takie ustępują zwykle po kilku dniach, rzadko dochodzi rozwoju dużych owrzodzeń, u mężczyzn zakażenie wirusem opryszczki zwykłej może prowadzić do trudności w oddawaniu moczu, zaparcia i zaburzeń erekcji. Opryszczka narządów płciowych może (podobnie jak opryszczka jamy ustnej) przenosić się na odległe miejsca na skórze i do oczu. W następstwie dochodzi do zmian bliznowatych spojówki lub rogówki. W następstwie dochodzi do zmian bliznowatych spojówki lub rogówki. W rzadkich przypadkach znacznego osłabienia odporności, jak na przykład w białaczce, wirus opryszczki może doprowadzić do objawów zapalenia mózgu. Mogą pojawić się wówczas: gorączka, bóle głowy, sztywność karku, wymioty i światłowstręt.
W czasie porodu może dojść do zakażenia wirusem opryszczki noworodka i w takim przypadku lepiej zastosować zapobiegawczo cesarskie cięcie.

Srom, pochwa oraz kanał szyjki macicy są siedliskiem wielu różnych drobnoustrojów. W przypadku gdy układ obronny organizmu działa poprawnie, nie stanowią one większego zagrożenia, jednak gdy zawodzi, istnieje ryzyko powstania i rozwijania się infekcji.
Srom jest bardzo odporny na zakażenie, co nie znaczy wcale, że nie zagrażają mu żadne choroby. Zapalenie sromu jest najczęściej spowodowane przez zaniedbanie higieny osobistej lub przez urazy mechaniczne i zakażenia min. gronkowcem, grzybem, rzęsistkiem pochwowym i krętkiem kiły. Może być także spowodowane otyłością lub alergią na środki piorące i zmiękczające materiał.
Leczenie zapalenia sromu w zależności od rodzaju schorzenia polega na zastosowaniu nasiadówek i okładów z różnych ziół, między innymi z rumianku bądź z octanu glinu.
By zapobiec zapaleniu sromu należy przede wszystkim odpowiednio dbać o higienę osobistą. Wskazane jest także stosowanie bawełnianej bielizny, oraz ograniczenie kontaktów seksualnych. W przypadku gdy zapalenie jest w stanie bardzo rozwiniętym stosuje się antybiotyk doustny, domięśniowy lub dożylny.

To jedna z chorób, trudnych do leczenia. Jest to w Polsce bardzo często spotykany typ raka. Obecnie pomimo profilaktyki rak szyjki macicy jest ciągle zbyt późno wykrywany. Chorują na niego kobiety w różnym wieku. Należy regularnie badać się ginekologicznie i wykonywać cytologię. Do czynników ryzyka należą: choroby przenoszone drogą płciową, zbyt duża ilość ciąż, a także predyspozycje genetyczne. Jeśli rak szyjki macicy wykryty jest odpowiednio wcześnie, wówczas może być całkowicie wyleczalny. Poprzedza go często pojawienie się niezłośliwych ranek czyli nadżerek typu lekkiego, średniego oraz ciężkiego. Cytologia, czyli pobranie wymazu i danie go do badań, wykrywa komórki dysplastyczne. Jak zapobiegać o ile jest to możliwe? Trzeba regularnie się badać i dbać o higienę. Leczyć wszystkie infekcje i obserwować swoje ciało. Tym bardziej, że choroby nie powstają z dnia na dzień. Także rak ma swoje stadia, stadia 1, 2, 3 i 4 – to najcięższe. Przy leczeniu koreluje się różnego typu techniki, takie jak chirurgiczne, farmakologiczne i naświetlania. Podstawą jest jednak profilaktyka i nie lekceważenie jakichkolwiek objawów.

Obecnie niepłodność to choroba cywilizacyjna, na którą cierpi coraz więcej kobiet i mężczyzn. Przyczyn jest wiele. Są to czynniki genetyczne oraz nabyte. Jest to zjawisko bardzo złożone, które może być leczone z bardzo dobrymi rezultatami. Za niepłodność może odpowiadać kobieta, jak i mężczyzna. Powody to, zła owulacja u kobiet, sperma złej jakości, niewystarczająca ilość śluzu u kobiety.

Przy problemach z nieprawidłową budową bądź funkcjonowaniem jajników może być problem ze spotkaniem się jajeczka z plemnikami, dotarciem plemników do jajowodów, jeśli śluz jest złej jakości. Kolejnym problemem jest sytuacja gdy po zapłodnieniu nie dochodzi do zagnieżdżenia się jajeczka. Badania i leczenie powinno dotyczyć pary. Ginekolog, dysponując nowoczesną aparaturą i wiedzą może wyleczyć niepłodność bądź zaproponować zapłodnienie in vitro. Wówczas komórka jajowa i plemnik łączone są pozaustrojowo i wprowadzane do macicy. Dla wielu par, jest to czasami jedyna szansa na posiadanie biologicznego potomka. Leczenie niepłodności może trwać latami.

Zamów wizytę u ginekologa. Szczera rozmowa ułatwi dalsze postępowanie.

Wśród typowych chorób kobiecych jest trudna do leczenia dolegliwość jaką są torbiele jajników. To patologiczna przestrzeń w obrębie jajnika, która zawiera płyn. Klasyfikuje się torbiele czynnościowe oraz organiczn. Torbiele czynnościowe powstają na skutej zaburzenia działania układu hormonalnego na poziomie działania przysadki i podwzgórza. Pęcherzy jajnika wypełnia się płynem, a jajo nie jest uwalniane. Powstałe wypełnienie może mieć rozmiar od dwóch centymetrów do aż rozmiarów dużej pomarańczy.

Torbiele jajników organiczne muszą być usunięte, ponieważ mogą generować komplikacje. Ten typ torbieli może zmieniać się w zależności od cyklu menstruacyjnego. Wpływ na zachorowanie może mieć również u niektórych kobiet czynniki emocjonalne. Stwierdzono częstsze zachorowania u kobiet lękliwych, zestresowanych a także poddanych silnym obciążeniom.

Bardzo ważne jest właściwe zdiagnozowanie typu torbieli a tym samym jej właściwe leczenie, ponieważ torbiel może mieć złośliwą odmianę. Ważne, aby regularnie się badań i skrupulatnie przestrzegać zaleceń ginekologa. Typy torbieli czynnościowych i organicznych, takie jak torbiele surowicze, skórzaste oraz śluzowe mogą być wyleczone. Jednymi z objawów może być ból podbrzusza, mdłości i wymioty.

Nadżerka jest rezultatem zapalenia szyjki macicy spowodowanego bakteriami, wirusami lub grzybami. Choroba ta występuje najczęściej u kobiet w wieku od 25 do 35 lat. Nadżerka ma czerwony kolor oraz nierówną, brodawkowatą powierzchnię. Tworzy się ona w pochwowej części szyki macicy. Ryzyko wystąpienia nadżerki rośnie u kobiet mających problemy hormonalne, a także u tych które bardzo wcześnie rozpoczęły współżycie seksualne, bądź też często zmieniają partnerów.

Nadżerka jest przypadłością łatwą do wyleczenia, jeśli się ją jednak zaniedba może przekształcić się w chorobę nowotworową.

Kobiecie jednak zazwyczaj ciężko samej zdiagnozować tą chorobę gdyż nie wiążą się z nią bóle czy inne ostrzegawcze sygnały wysyłane przez organizm. Często wykrywa się ją przypadkowo. Dlatego ważne jest aby co jakiś czas udać się z wizytą do lekarza. Profesjonalny ginekolog zajmuje się badaniem oraz leczeniem wszelkich schorzeń związanych z kobiecym układem płciowym. Jednym z nich jest nadżerka. Lekarz ginekolog stwierdzi czy faktycznie istnieje podejrzenie wystąpienia nadżerki i w razie konieczności zaleci odpowiednie badania w tym przede wszystkim badania cytologiczne.