porady medyczne – ginekologiaRSS wpisów RSS komentarzy

Chirurgia- archiwa kategorii

Przodozgięcie macicy

Macica to narząd rodny kobiety, który wyglądem jest podobny do odwróconej gruszki. Górna część jest szczersza, dolna węższa. Macica znajduje się w pobliżu pęcherza i odbytnicy. Z tego względu, że macica się wygina może iść w kierunku pęcherza i wtedy jest przodozgięta albo w kierunku odbytynicy i wtedy jest tyłozgięta.

Przodozgięcie macicy
to zgięcie trzonu macicy względem szyjki skierowane do przodu. Najczęściej występuje z przodopochyleniem, gdy macica przechyla się do przodu w kierunku pępka. U większości kobiet występuje przodozgięcie macicy i uznaje się to za normę. Dlatego w przypadku przodozgięcia macicy możemy mówić o jej fizjologicznym położeniu a co za tym idzie taki stan rzeczy nie wymaga leczenia.

Warto jeszcze zauważyć, że przodozgięcie macicy to stan rzeczy, z którym kobieta się rodzi. Podobnie jest w przypadku tyłozgięcia macicy. Jednak tyłozgięcie przez długi czas było traktowane jako ten stan rzeczy, który jest nieprawidłowy i wymaga leczenia, ponieważ powoduje przykre dolegliwości jak bardziej obite miesiączki czy problemy z bolesnymi miesiączkami albo też biegunkami w trakcie okresu.

Możliwość komentowania Przodozgięcie macicy została wyłączona

Blizny

Tworzenie się blizny jest następstwem naturalnego procesu gojenia się ciała. Uszkodzoną tkankę zastępuje nowa, dobrze unaczyniona tkanka, z włóknami kolagenu. O kształcie blizny decyduje rodzaj urazu – zranienie, oparzenie, cięcie chirurgiczne.
Lekarze dzielą blizny według klucza, który decyduje o dalszym postępowaniu leczniczym.

Blizny zwykłe zdarzają się u dzieci i dorosłych jako następstwo ran pooperacyjnych lub po urazie. Początkowo zgrubiałe, twarde o sino czerwonym zabarwieniu. Jeśli mamy tendencję do przedłużonego gojenia się nawet niewielkich skaleczeń, blizny mogą swędzieć, a nawet dokuczliwie piec. Z czasem miękną, jaśnieją, ustępuje też swędzenie, a sama blizna staje się mniej widoczna. Jednak na ostateczny wygląd blizny trzeba poczekać około 6 miesięcy lub dłużej.

Blizny przerosłe
powstają, gdy naturalny proces gojenia zranienia został zakłócony np. przez zakażenie, zrywanie strupka lub intensywne drapanie. Blizny mogą być szerokie, Nawet 2-3 cm, mało estetyczne, co może utrudniać swobodne poruszanie stawem, jeśli blizna powstaje np. na kolanie.

Blizny zanikowe są to głównie małe, okrągłe blizny, które tworzą się poniżej poziomu otaczającej je skóry. Przypominają malutkie dołeczki. Powstają, gdy podczas gojenia się ran organizm nie wytwarza wystarczającej ilości włókien tkanki łącznej. Blizny zanikowe tworzą się często po ospie wietrznej lub trądziku.

Możliwość komentowania Blizny została wyłączona

Postępowanie w przypadku raka sutka

Rozpoznanie raka sutka następuje w wyniku badania lekarskiego oraz badania mikroskopowego badanej tkanki. Pomocne są badania specjalne radiomammografia, ultrasonografia, ale tylko badanie mikroskopowe tkanki pobranej za pomocą punkcji pozwala ostatecznie ustalić rozpoznanie choroby. Postępowanie to nie jest groźne dla zdrowia, nie zwiększa również ryzyka przyspieszenia rozwoju raka.

Szczegółowe badania i badania dodatkowe umożliwiają ustalenie stopnia zaawansowania choroby. Stosowana obecnie klasyfikacja TNM: T – wielkość guza, N – węzły chłonne w regionie sutka, M – przeżuty dalsze niż do regionalnych węzłów chłonnych – uwzględniająca cztery stopnie zaawansowania (I-IV).

Rokowanie zależy od stopnia zaawansowania nowotworu i stopnia jego złośliwości. Niekorzystny wpływ na rokowanie mają szybki wzrost guza i szerzenie się choroby, młody wiek chorej, nietypowy histopatologicznie charakter guza, przerzuty w węzłach i naciekanie, komórki nowotworowe w naczyniach krwionośnych i chłonnych.
Zapobieganie rakowi sutka zależy w ogromnym stopniu od postawy zdrowotnej kobiety. Jeśli jest to możliwe wskazane jest świadome, wcześniejsze rodzenie dzieci, unikanie długotrwałego stosowania środków hormonalnych, niepotrzebnych prześwietleń klatki piersiowej oraz utrzymanie należnej masy ciała. Całkowicie zależne od kobiety jest postępowanie zapobiegawcze polegające na samobadaniu piersi co najmniej raz w miesiącu. Każdą zauważoną zmianę w sutku, w brodawce, skórze lub w okolicy węzłów chłonnych kobieta powinna zgłosić do lekarza.

Możliwość komentowania Postępowanie w przypadku raka sutka została wyłączona

Leczenie chirurgiczne endometriozy

Przyjmuje się, że u kobiet, u których niepłodność nie jest podstawowym problemem, można osiągnąć trwałe wyleczenie wycinając oba jajniki, gdyż takie postępowanie eliminuje pobudzanie estrogenami wzrost endometrium.
Jednakże w wielu przypadkach pacjentka pragnie pozbyć się bólu, lecz także życzy sobie zachowania możliwości zajścia w ciążę. W takich wypadkach można wykonać jedynie zachowawcze zabiegi chirurgiczne. Mają one na celu:
– usunięcie tak dużo ognisk endometriozy, ile jest to możliwe
– przywrócenie normalnych warunków anatomicznych miednicy mniejszej przez usunięcie zrostów zakłócających czynność jajników i jajowodów
– zniszczenie ognisk endometriozy w jajnikach
– przecięcie nerwów czuciowych
Dowolna ingerencja chirurgiczna nie zawsze jest możliwa ze względu na ważne dla życia narządy jak pęcherz moczowy, odbytnica, okrężnica i moczowody. Można korzystać z chirurgii laserowej wykorzystywanej podczas laparoskopii, ponieważ charakteryzuje się ona mikroskopową dokładnością. Zniszczenie laserem zmian znajdujących się np. w jajniku można osiągnąć bez zniszczenia zdrowych tkanek.
Z danych lekarskich wynika, że całkowite ustąpienie bólu osiąga się u 50 % pacjentek, a u 41 % ulga jest tylko umiarkowana.

Możliwość komentowania Leczenie chirurgiczne endometriozy została wyłączona

Choroby sutka

Rak gruczołu sutkowego jest najczęstszym nowotworem złośliwym występującym u kobiet. Od lat 70 XX w. odnotowuje się stały wzrost zachorowań na raka sutka w krajach wysokorozwiniętych. Zjawisko to jest spowodowane najprawdopodobniej prowadzonym stylem życia oraz wzrostem wykrywalności.  W Polsce w 2002 roku rak gruczołu sutkowego stanowił blisko 13% wszystkich nowotworów złośliwych, zaś w 2004 już około 20%. Stanowi to prawie 10.000 nowych przypadków zachorowań rocznie. Niepokojący jest jednak fakt wzrostu umieralności o 1,6% rocznie, bowiem choroba ta wykrywana jest nadal zbyt późno. Wraz ze wzrostem zaawansowania choroby, przy rozpoczęciu leczenia, gwałtownie maleje szansa na jej wyleczenie.
Rak sutka ujawnia się najczęściej po wielu latach utajonego wzrostu, lecz najwięcej zachorowań obserwuje się u kobiet pomiędzy 50 a 70 rokiem życia. Jednak problem dotyczy także kobiet bardzo młodych nawet przed 20 rokiem życia.
Guzy gruczołu sutkowego zostały sklasyfikowane w następujący sposób:
– rak sutka nieinwazyjny: rak przewodowy i zrazikowy (in situ);
– guzy o pośrednim stopniu inwazyjności: rak rdzeniasty, śluzowy, cewkowaty (tabularny), z metaplazją, apokrynalny, brodawkowaty;
– guz sutka inwazyjny: rak przewodowy inwazyjny (najczęstszy – ponad 50 % przypadków), zrazikowy inwazyjny (5-10% przypadków).

Możliwość komentowania Choroby sutka została wyłączona

Nadżerka szyjki macicy

Nadżerka to potoczna nazwa niewielkich zmian chorobowych występujących w nabłonku pokrywającym pochwową część szyjki macicy. Najczęściej występuje u kobiet w wieku 25-35 lat i jest łatwa do wykrycia podczas rutynowego badania ginekologicznego. Przyczyną jej powstania jest infekcja wirusowa, bakteryjna lub grzybicza oraz zaburzenia hormonalne. Zmiana ta nie powoduje żadnych dolegliwości, a jedyną widoczną oznaką mogą być obfite upławy o nieprzyjemnym zapachu.
Leczenie nadżerki zależy od jej wielkości oraz rodzaju, wieku pacjentki, tego czy rodziła już dzieci i czy planuje je mieć oraz od indywidualnych uwarunkowań. Aby określić rodzaj leczenia należy wykonać badanie cytoonkologiczne, a w razie potrzeby dodatkowo badanie mikroskopowe, czyli kolonoskopię. Jeśli zmiany są duże, a cytologia miała niepokojący wynik, lekarz pobiera zmienione chorobowo tkanki do badania histopatologicznego, aby wykluczyć raka szyjki macicy.
Jeśli nadżerka jest mała, wynik cytologii prawidłowy, a pacjentka jest młoda i jeszcze nie rodziła zaleca się częste wizyty u ginekologa, obserwację nadżerki i systematyczne wykonywanie badań. Jeśli nadżerka utrzymuje się przez kilka miesięcy lub lat możliwe jest przeprowadzenie koagulacji chemicznej, czyli zniszczenia chorego nabłonka poprzez działanie na niego specjalnymi preparatami. U kobiet po porodzie oraz większe nadżerki wypala się prądem lub laserem. Jest to zabieg elektrokoagulacji, który przeprowadza się przy znieczuleniu miejscowym i po może po nim zostać niewielka blizna. Kriokoagulacja to metoda zamrażania chorobowo zmienionej tkanki ciekłym azotem, jest ona bardzo skuteczna i bezbolesna. Podczas fotokoagulacja nadżerkę usuwa się za pomocą końcówki emitującej fale świetlne. Zabieg jest całkowicie bezbolesny, nie zostają po nim blizny i można go wykonywać w czasie ciąży.

Możliwość komentowania Nadżerka szyjki macicy została wyłączona

Kriochirurgia

Powszechnie w ginekologii używa się kriochirurgii. Kriochirurgia jest metodą stosującą precyzyjne zamrażanie tkanek za pomocą sond z odpowiednimi końcówkami. Zamrażanie dzięki temu jest możliwe w obrębie pochwy, tarczy szyjki macicy i okolic. Metodą tą leczy się zmiany brodawkowate, polipy, nadżerki oraz kłykciny. Leczenie jest bezbolesne i nie pozostawia skutków ubocznych w postaci blizn. Przede wszystkim, zabieg ten jest zabiegiem bezpiecznym. Strefa zamrożonej tkanki nie powiększa się, bo zamrożenie dotyczy tylko wybranej, chorobowo zmienionej części tkanki. Niskie temperatury, jakich używa się w kriochirurgii sięgają od minus 5 do minus 21 stopni Celsjusza.
W przypadku problemów ze skórą przed przystąpieniem do zabiegu kriochirurgii powinien wypowiedzieć slę lekarz dermatolog, który określi ewentualne przeciwwskazania dla zastosowania tej metody.
ciąża

Zamrożenie tkanki prowadzi do jej martwicy na skutek niszczenia struktury komórkowej. Po wykonaniu zabiegu, w skutek niskiej temperatury w pierwszej dobie następują wodniste upławy, które mogą potrwać od kilku do kilkunastu dni. Po tym okresie, strefa martwych tkanek, oddzielona od zdrowych zostaje wydalona. Może w tym momencie dojść do lekkiego krwawienia, ponieważ na skutek wydalenia martwej tkanki zostaną odkryte naczynia krwionośne. W takiej sytuacji stosuje się środki farmaceutyczne, które przepisuje lekarz. Gojenie się rany wymaga ostrożności, także współżycie w okresie gojenia nie jest wskazane.

Możliwość komentowania Kriochirurgia została wyłączona

« Wcześniejsze wpisy