Ginekologia.edu.pl

Srom, pochwa oraz kanał szyjki macicy są siedliskiem wielu różnych drobnoustrojów. W przypadku gdy układ obronny organizmu działa poprawnie, nie stanowią one większego zagrożenia, jednak gdy zawodzi, istnieje ryzyko powstania i rozwijania się infekcji.
Srom jest bardzo odporny na zakażenie, co nie znaczy wcale, że nie zagrażają mu żadne choroby. Zapalenie sromu jest najczęściej spowodowane przez zaniedbanie higieny osobistej lub przez urazy mechaniczne i zakażenia min. gronkowcem, grzybem, rzęsistkiem pochwowym i krętkiem kiły. Może być także spowodowane otyłością lub alergią na środki piorące i zmiękczające materiał.
Leczenie zapalenia sromu w zależności od rodzaju schorzenia polega na zastosowaniu nasiadówek i okładów z różnych ziół, między innymi z rumianku bądź z octanu glinu.
By zapobiec zapaleniu sromu należy przede wszystkim odpowiednio dbać o higienę osobistą. Wskazane jest także stosowanie bawełnianej bielizny, oraz ograniczenie kontaktów seksualnych. W przypadku gdy zapalenie jest w stanie bardzo rozwiniętym stosuje się antybiotyk doustny, domięśniowy lub dożylny.

To jedna z chorób, trudnych do leczenia. Jest to w Polsce bardzo często spotykany typ raka. Obecnie pomimo profilaktyki rak szyjki macicy jest ciągle zbyt późno wykrywany. Chorują na niego kobiety w różnym wieku. Należy regularnie badać się ginekologicznie i wykonywać cytologię. Do czynników ryzyka należą: choroby przenoszone drogą płciową, zbyt duża ilość ciąż, a także predyspozycje genetyczne. Jeśli rak szyjki macicy wykryty jest odpowiednio wcześnie, wówczas może być całkowicie wyleczalny. Poprzedza go często pojawienie się niezłośliwych ranek czyli nadżerek typu lekkiego, średniego oraz ciężkiego. Cytologia, czyli pobranie wymazu i danie go do badań, wykrywa komórki dysplastyczne. Jak zapobiegać o ile jest to możliwe? Trzeba regularnie się badać i dbać o higienę. Leczyć wszystkie infekcje i obserwować swoje ciało. Tym bardziej, że choroby nie powstają z dnia na dzień. Także rak ma swoje stadia, stadia 1, 2, 3 i 4 – to najcięższe. Przy leczeniu koreluje się różnego typu techniki, takie jak chirurgiczne, farmakologiczne i naświetlania. Podstawą jest jednak profilaktyka i nie lekceważenie jakichkolwiek objawów.

Nowoczesna antykoncepcja hormonalna to przede wszystkim wszczepy i zastrzyki hormonalne, a także pierścienie dopochwowe i plastry antykoncepcyjne.
Wszczepy są nową lecz nie zawsze dostępną metodą antykoncepcji. Umieszcza się go pod skórą przedramienia. Jego działanie polega na uwalnianiu się gestagenu z pręcików, który zagęszcza śluz szyjkowy oraz ma na celu zapobiegać jajeczkowaniu.
Kolejną metodą są zastrzyki hormonalne, które zastępują minipigułki. Zastrzyk przyjmuje się raz na 12 dni. Zaletą tej metody jest duża skuteczność oraz prostota stosowania. Niestety ich wadą jest dłuższy okres powrotu do całkowitej płodności. Może on trwać nawet dwa lata.
Zastosowanie pierścienia dopochwowego polega natomiast na umieszczeniu go w pochwie pierwszego dnia miesiączki. Po upływie dziewięćdziesięciu dni od zastosowania pierścień należy wymienić na następny.
Innym środkiem antykoncepcyjnym, który można stosować zamiast pigułek są plastry antykoncepcyjne. Zaletą jest prosty sposób użycia polegający jedynie na przyklejeniu plastra do skóry i wymienianiu go regularnie co tydzień. Należy jedynie pamiętać by za każdym razem wybierać inne miejsce. Nie wolno stosować ich jedynie na piersiach oraz w okresie menstruacji.

Obecnie niepłodność to choroba cywilizacyjna, na którą cierpi coraz więcej kobiet i mężczyzn. Przyczyn jest wiele. Są to czynniki genetyczne oraz nabyte. Jest to zjawisko bardzo złożone, które może być leczone z bardzo dobrymi rezultatami. Za niepłodność może odpowiadać kobieta, jak i mężczyzna. Powody to, zła owulacja u kobiet, sperma złej jakości, niewystarczająca ilość śluzu u kobiety.

Przy problemach z nieprawidłową budową bądź funkcjonowaniem jajników może być problem ze spotkaniem się jajeczka z plemnikami, dotarciem plemników do jajowodów, jeśli śluz jest złej jakości. Kolejnym problemem jest sytuacja gdy po zapłodnieniu nie dochodzi do zagnieżdżenia się jajeczka. Badania i leczenie powinno dotyczyć pary. Ginekolog, dysponując nowoczesną aparaturą i wiedzą może wyleczyć niepłodność bądź zaproponować zapłodnienie in vitro. Wówczas komórka jajowa i plemnik łączone są pozaustrojowo i wprowadzane do macicy. Dla wielu par, jest to czasami jedyna szansa na posiadanie biologicznego potomka. Leczenie niepłodności może trwać latami.

Zamów wizytę u ginekologa. Szczera rozmowa ułatwi dalsze postępowanie.

Wśród typowych chorób kobiecych jest trudna do leczenia dolegliwość jaką są torbiele jajników. To patologiczna przestrzeń w obrębie jajnika, która zawiera płyn. Klasyfikuje się torbiele czynnościowe oraz organiczn. Torbiele czynnościowe powstają na skutej zaburzenia działania układu hormonalnego na poziomie działania przysadki i podwzgórza. Pęcherzy jajnika wypełnia się płynem, a jajo nie jest uwalniane. Powstałe wypełnienie może mieć rozmiar od dwóch centymetrów do aż rozmiarów dużej pomarańczy.

Torbiele jajników organiczne muszą być usunięte, ponieważ mogą generować komplikacje. Ten typ torbieli może zmieniać się w zależności od cyklu menstruacyjnego. Wpływ na zachorowanie może mieć również u niektórych kobiet czynniki emocjonalne. Stwierdzono częstsze zachorowania u kobiet lękliwych, zestresowanych a także poddanych silnym obciążeniom.

Bardzo ważne jest właściwe zdiagnozowanie typu torbieli a tym samym jej właściwe leczenie, ponieważ torbiel może mieć złośliwą odmianę. Ważne, aby regularnie się badań i skrupulatnie przestrzegać zaleceń ginekologa. Typy torbieli czynnościowych i organicznych, takie jak torbiele surowicze, skórzaste oraz śluzowe mogą być wyleczone. Jednymi z objawów może być ból podbrzusza, mdłości i wymioty.

Nadżerka jest rezultatem zapalenia szyjki macicy spowodowanego bakteriami, wirusami lub grzybami. Choroba ta występuje najczęściej u kobiet w wieku od 25 do 35 lat. Nadżerka ma czerwony kolor oraz nierówną, brodawkowatą powierzchnię. Tworzy się ona w pochwowej części szyki macicy. Ryzyko wystąpienia nadżerki rośnie u kobiet mających problemy hormonalne, a także u tych które bardzo wcześnie rozpoczęły współżycie seksualne, bądź też często zmieniają partnerów.

Nadżerka jest przypadłością łatwą do wyleczenia, jeśli się ją jednak zaniedba może przekształcić się w chorobę nowotworową.

Kobiecie jednak zazwyczaj ciężko samej zdiagnozować tą chorobę gdyż nie wiążą się z nią bóle czy inne ostrzegawcze sygnały wysyłane przez organizm. Często wykrywa się ją przypadkowo. Dlatego ważne jest aby co jakiś czas udać się z wizytą do lekarza. Profesjonalny ginekolog zajmuje się badaniem oraz leczeniem wszelkich schorzeń związanych z kobiecym układem płciowym. Jednym z nich jest nadżerka. Lekarz ginekolog stwierdzi czy faktycznie istnieje podejrzenie wystąpienia nadżerki i w razie konieczności zaleci odpowiednie badania w tym przede wszystkim badania cytologiczne.

Praktycznie każdy ginekolog, którego zapytamy o najlepszą i najskuteczniejszą dostępną metodę antykoncepcji, odpowie że jest nią stosowanie pigułek hormonalnych. Jest tak dlatego gdyż nowoczesna antykoncepcja hormonalna ma na celu oprócz zapobieżenia niechcianej ciąży, także dbać o zdrowie kobiet. Minimum objawów ubocznych uzyskuje się dzięki temu, że aktywność nowoczesnych preparatów hormonalnych jest bardzo zbliżona do funkcjonowania kobiecych hormonów.

Metoda ta ma na celu wprowadzenie jajników kobiecych w stan fizjologicznego uśpienia, trwającego aż do momentu zaprzestania przyjmowania pigułek hormonalnych. Innym efektem wynikającym z tej metody jest zagęszczenie śluzu w szyjce macicy. Stwarza to trudną do przebycia barierę dla plemników.

Jeśli zdecydujesz się na tą metodę antykoncepcji koniecznie skonsultuj się z lekarzem specjalistą. Ginekolog pomoże ci dobrać odpowiednie dla twojego organizmu pigułki hormonalne. Należy pamiętać, że pigułki hormonalne oprócz działania antykoncepcyjnego, łagodzą także objawy przed miesiączkowe.