Ginekologia.edu.pl

Kiedy para ludzi nie może doczekać się potomstwa, jest to oznaką problemów z płodnością jednego lub obu partnerów. Jest wiele czynników, które mogą przeszkodzić w zajściu w ciążę. Są nimi przeważnie takie jak: przewlekły stres, uboga dieta, przemęczenie, choroby lub stan środowiska.
Przeważnie między dwudziestym a dwudziestym piątym rokiem życia u kobiet występuje najlepszy wiek do zajścia w ciążę. Cykl owulacyjny jest wtedy niezakłócony.

Infekcje wirusowe lub bakteryjne mogą stanowić przeszkodę do zajścia w ciąże. Opryszczka, wirus HIV lub zapalenie wątroby należą do takich chorób. Stany zapalne mogą prowadzić do niedrożności jajników, natomiast co do bakterii, ich istnienie może nie wykazywać na początku żadnych objawów. Mowa jest tu o bakteriach tj. chlamydia, rzeżączka czy kiła. Leczenie polega na przyjmowaniu specjalnych antybiotyków i może trwać długo. Inną sprawą jest endometrioza, czyli schorzenie powodujące, że pewne komórki występujące w błonie śluzowej zaczynają rozwijać się poza nią. Najczęściej rozwija się ona w jajnikach. Powoduje stany zapalne, powstawanie guzków i zbliznowaceń. Można ją leczyć środkami hormonalnymi. Kiedy występuje rozlegle, stosuje się leczenie operacyjne.

Niepłodność określa się jako chorobę społeczną. Wiele par ma z tym problem i jak pokazują statystyki, pośród osób w wieku rozrodczym odsetek wynosi 20 procent.

Powszechnie w ginekologii używa się kriochirurgii. Kriochirurgia jest metodą stosującą precyzyjne zamrażanie tkanek za pomocą sond z odpowiednimi końcówkami. Zamrażanie dzięki temu jest możliwe w obrębie pochwy, tarczy szyjki macicy i okolic. Metodą tą leczy się zmiany brodawkowate, polipy, nadżerki oraz kłykciny. Leczenie jest bezbolesne i nie pozostawia skutków ubocznych w postaci blizn. Przede wszystkim, zabieg ten jest zabiegiem bezpiecznym. Strefa zamrożonej tkanki nie powiększa się, bo zamrożenie dotyczy tylko wybranej, chorobowo zmienionej części tkanki. Niskie temperatury, jakich używa się w kriochirurgii sięgają od minus 5 do minus 21 stopni Celsjusza.
W przypadku problemów ze skórą przed przystąpieniem do zabiegu kriochirurgii powinien wypowiedzieć slę lekarz dermatolog, który określi ewentualne przeciwwskazania dla zastosowania tej metody.

Zamrożenie tkanki prowadzi do jej martwicy na skutek niszczenia struktury komórkowej. Po wykonaniu zabiegu, w skutek niskiej temperatury w pierwszej dobie następują wodniste upławy, które mogą potrwać od kilku do kilkunastu dni. Po tym okresie, strefa martwych tkanek, oddzielona od zdrowych zostaje wydalona. Może w tym momencie dojść do lekkiego krwawienia, ponieważ na skutek wydalenia martwej tkanki zostaną odkryte naczynia krwionośne. W takiej sytuacji stosuje się środki farmaceutyczne, które przepisuje lekarz. Gojenie się rany wymaga ostrożności, także współżycie w okresie gojenia nie jest wskazane.

Co rok w Polsce rodzi się kilkanaście tysięcy chorych dzieci. Możliwość wykrycia wad płodu odpowiednio wcześnie i właściwego zareagowania jest nieocenioną pomocą dla matki dziecka. Badania prenatalne mogą wykryć różnego rodzaju wady płodu, na przykład wady genetyczne, pod których kątem takie badanie się przeprowadza.

Do najczęściej spotykanych wad należy zespół Downa. Tę jednostkę chorobową charakteryzuje opóźniony rozwój dziecka oraz zaburzenia rozwojowe wynikające z opóźnienia umysłowego. Z zespołem Downa rodzi się średnio jedno na 800 do tysiąca żywych dzieci.

Do innego rodzaju wad genetycznych zalicza się zespół Edwardsa. Ryzyko wystąpienia tego zespołu wzrasta wraz z wiekiem matki. Zespół Edwardsa jest zespołem wad wrodzonych, które pojawiają się w wyniku trisomii w obrębie chromosomu 18. Trzydzieści procent dzieci urodzonych z tym zespołem umiera w pierwszym miesiącu życia. Natomiast dziewięćdziesiąt pięć procent płodów z trisomią ulega poronieniu.

Innymi wadami są na przykład zespół Turnera, Dystrofia mięśni Duchenne’a, Mukowiscydoza, Fenyloketonuria, Hemofilia oraz Pląsawica Huntingtona. Problemy mogą być różne: albo jest to nosicielstwo wadliwego genu, albo brak jednego z dwóch chromosomów X we wszystkich komórkach organizmu lub danej jego części. Inne wady oscylują w obrębie uszkodzeń chromosomu, uwarunkowanego niedoboru enzymu, koniecznego dla powstawania określonych procesów lub innych zaburzeń.

Dorobek współczesnej ginekologii jest pokaźny. To stale ciągle rozwijająca się gałąź medycyny. Zakres kompetencji lekarza ginekologa jest jasno określony. Dotyczy profilaktyki i leczenia chorób kobiecych. Lekarz ginekolog jest przyjacielem kobiety, dlatego powinno się dokładać wszelkich starań, aby leczenie było właściwe a wizyty przebiegały w miłej, pełnej zaufania atmosferze.

Badanie ginekologiczne składa się z kilku elementów, takich jak wypytanie się pacjentki na co cierpi, na co chorowała i jakie ma objawy. Badaniu ginekologicznemu powinna poddawać się każda kobieta po 16 roku życia, regularnie, oraz te które prowadzą aktywne życie seksualne. Po rozmowie, wykonywane jest badanie piersi.

Młode Panie powinny wykonać także badanie usg sutka, a panie po 40 obowiązkowo powinny wykonywać mammografię. Kolejne elementy badania to badanie palpacyjne a także przy pomocy obu dłoni. Podczas badania oceniane są: macica, powłoki brzuszne a także przy użyciu wziernika oceniany jest stan szyjki macicy. Badanie ginekologiczne, prawidłowo wykonane nie powinno być bolesne.

Warto zaznaczyć, że badanie ginekologiczne składa się z kilku elementów. Na początku ginekolog rozmawia ze swoją pacjentką a następnie ta siada na fotel ginekologiczny. Badanie wykonywane jest przy pomocy wziernika a także przez palce. Wówczas badany jest stan narządów wewnątrz a także to czy są umieszczone prawidłowo. Warto zaznaczyć, że badanie młodej i zdrowej kobiety jest łatwiejsze niż badanie kobiety cierpiącej na różne choroby. Dopełnieniem badania ginekologicznego jest badanie usg. Badania krwi i moczu są jedynie badaniami uzupełniającymi. Badanie dodatkowe – USG przeprowadzane jest po tym, jak ginekologa zaniepokoi coś podczas rutynowego badania. Na przykład jeśli stwierdzi, że jajnik jest bolesny i powiększony.

Oceniana jest również grubość endometrium. Po wykonaniu badania może być potrzeba wykonania kolejnego badania.

Po badaniu omawiany jest stan pacjentki, zalecane są leki jeśli jest taka konieczność, dobierane są właściwe tabletki hormonalne. Może się tak zdarzyć, że lekarz zleci kolejne badania, takie jak te określające funkcje nerek, wątroby, a także kieruje na badania densytometryczne kośćca czy badania poziomu hormonów.

Problem z płodnością występuje statystycznie w jednej na dziesięć par. Bezpłodność wśród kobiet jest zjawiskiem rzadziej spotykanym, niż bezpłodność u mężczyzn. W przypadku niemożliwości zajścia w ciążę, kobieta często popada w depresję i zamyka się w sobie.

Bezpłodność jest problemem, który może powodować u osób z taką przypadłością poczucie braku atrakcyjności i z czasem chęci odbywania kontaktów płciowych. Najczęstszą przyczyna bezpłodności wśród kobiet jest brak jajeczkowania. Jednakże prawdopodobieństwo wyleczenia jest w tym przypadku największe. Do najbardziej powszechnych powodów bezpłodności zalicza się takie elementy jak zaburzenia natury hormonalnej, jajniki wykształcone w uszkodzony sposób, na przykład nie posiadające komórek jajowych i problem funkcjonalny. W tym ostatnim przypadku bardzo duży wpływ na brak cyklu mają silne napięcia emocjonalne. Zaburzenie czynności jajników leczy się farmakologicznie i jest to metoda skuteczna.

Bezpłodność może być również rezultatem ogólnego stanu jajowodów i innych czynników, które mogą się na nią złożyć. Jeśli doszło do stanu zapalnego jajowodów, to stan ten może się przenieść na miednicę. Zakażenie może być spowodowane wieloma rodzajami bakterii, ale równie często uszkodzenie jajowodów może nastąpić w rezultacie chorób wenerycznych. Powodem bezpłodności wśród kobiet mogą być również inne choroby, wywierające niekorzystny wpływ na możliwość zajścia w ciążę.

Rak piersi, lub też rak gruczołu sutkowego jest najczęściej spotykanym nowotworem złośliwym u kobiet. Nowotwór złośliwy jest to nowotwór o małym zróżnicowaniu tkanek. Jego obecność wiąże się ze stanem organizmu, w którym własne komórki przestają reagować na mechanizmy kontrolujące ustroju.

Dochodzi do obfitego rozmnażania się komórek, różniących się od zdrowych komórek macierzystych. Komórki te potrafią oddzielać się od guza i dotrzeć do naczyń krwionośnych, przenosząc się wraz z krwią w inne miejsca robiąc tzw. przeżuty. Jednakże nie każdy wykryty guz piersi jest rakiem, a 60 do 70 procent kobiet, u których wykryto raka piersi może być wyleczonych bez poddawania się zabiegowi mastektomii, czyli usunięcia gruczołu sutkowego. Tylko w jednym na dziesięć przypadków okazuje się to być nowotwór złośliwy. Większym problemem jest stan samej medycyny na terenie danego kraju, ponieważ im jest on wyższy tym większe szanse są na zupełne wyleczenie z choroby nowotworowej. Bardzo ważne jest samobadanie piersi przez kobietę. Badanie to, które to każda kobieta może wykonać sama, składa się z dwóch etapów, czyli oglądu piersi oraz badania dotykowego. W przypadku znalezienia guzka, bardzo często występuje reakcja szokowa, zdenerwowanie i zamykanie się w sobie. Świadomość problemu pozwala pogodzić się z ryzykiem, a w sytuacji zagrożenia od razu skierować się do ginekologa i zrobić szybko badania.

W leczeniu schorzeń, którymi zajmuje się ginekologia wyróżnia się takie metody jak na przykład kriokoagulacja, która służy do zamrażania tkanki chorobowej. Zamarznięta tkanka zostaje odrzucona i w ten sposób można pozbyć się nadżerek w części pochwowej szyjki macicy. Tego typu metoda sprawdza się również w oparzeniach, chorobach reumatycznych, ortopedii czy żylakach. W niskiej temperaturze tkanka ulega martwicy, dzięki czemu to, co może zabić może być również wykorzystane do przywrócenia czyjegoś zdrowia. Jednym z podstawowych narzędzi wykorzystywanym w badaniu pacjentki jest wziernik.

W przypadku problemów ze skórą przed przystąpieniem do zabiegu kriokoagulacji powinien wypowiedzieć slę lekarz dermatolog, który określi ewentualne przeciwwskazania dla zastosowania tej metody.