Ginekologia.edu.pl

Badanie USG wykonywane jest przeważnie przez radiologów. Mogą je również przeprowadzać kardiolodzy, ginekolodzy, interniści i ortopedzi – ale to już zależy od formy badania. Badanie tego typu nie jest niebezpieczne, jednak stosowana jest w nim energia, która w jakimś stopniu może wpływać na szczególnie delikatne tkanki.

Szczególną ostrożność należy więc zachować w przypadku badania płodu. Badanie takie nie powinno być robione zbyt często by zmniejszyć ryzyko jakiegokolwiek wpływu ultradźwięków. USG można przeprowadzać wszędzie tam gdzie jest miejsce dla aparatu, w szpitalach, prywatnych gabinetach czy przychodniach lekarskich.

Usługi usg mogą kosztować różnie. Ceny kształtują się w granicach od 30 do 150zł, na co wpływ ma charakter badania. Aparaty diagnostyczne USG sprawdzają się również w diagnostyce zwierząt hodowlanych. Obecnie można nabyć aparaty USG specjalnie przystosowane do przeprowadzania badań bydła, świń, owiec oraz małych zwierząt. Są to przenośne urządzenia zaprojektowane z myślą o lekarzach weterynarii jak również hodowcach, przystosowane do obsługi w trudnych warunkach terenowych. Nowoczesna technologia pozwala na zamrażanie i powiększanie obrazu, pomiary odległości między dwoma punktami, objętości, powierzchni, obwodu, pulsu, histogramu itp.

Profesjonalne badanie ginekologiczne składa się z kilku etapów. Na początku wizyty lekarz przeprowadza wywiad, podczas którego pyta pacjentkę o dotychczas przebyte choroby a także pyta kiedy była po raz ostatni na badaniu ginekologicznym. Rozmowa, tak jak i cała wizyta powinna się odbyć w przyjacielskiej atmosferze. Następnie następuje przygotowanie do badania oraz samo badanie.

Wizyty u ginekologa powinny odbywać się co pół roku, jeśli pacjentka ma niepokojące objawy bądź zaszła w ciążę, wówczas termin, częstszych wizyt wyznacza sam lekarz. Dla kobiety badanie ginekologiczne jest bardzo ważne, to element dbania o zdrowie a także bardzo ważną sferę życia seksualnego. Jakość badania powinna być na jak najwyższym poziomie.

Obecnie badania ginekologiczne odbywają się w gabinetach ginekologicznych prywatnych oraz państwowych. Koszt bywa różny. Podczas badania ginekologicznego, należy usiąść na fotelu ginekologicznym, odprężyć się, aby można było wykonać badanie przy pomocy wziernika a także, aby mięśnie nie były napięte. Podczas badania może być także wykonane badanie usg przezpochwowe, kiedy sonda, umieszczana jest przez pochwę a także od zewnątrz. Badany jest stan przydatków.

Od dłuższego czasu trwa w mediach akcja majaca na celu uratowanie kolejnych istnień
ludzkich. Konkretnie chodzi mi o próbe nakłonienia jak najwiekszej ilości Pań do poddania
sie badaniom ginekologicznym w celu zrobienia cytologii. Czym jest tzw. cytologia (badanie cytologiczne):
“Cytologia to kolokwialne okreslenie badania cytologicznego, które jest badaniem
przesiewowym w kierunku raka szyjki macicy - w zasadzie jedynego badania przesiewowego
w kierunku choroby nowotworowej we współczesnej medycynie. Opiera sie na spostrzeżeniu
Papanicolau z poczatku zeszłego wieku.” (źr. wikipedia)

Jak we wszystkich chorobach tak i w przypadku raka ważne jest jego wczesne wykrycie. Badania ginekologiczne zrobione w gabinecie ginekologicznym pozwolą wcześniej zdiagnozować
zagrożenie i zapobiec eskalacji choroby a nawet ją usunąć.
Statystyka zachorowań jest przerażajaca! Sposród 4000 kobiet, które zachorowała na raka szyjki macicy, aż 2000 z nich umiera! Mam nadzieje, że te wzmożone działania przyniosa pożadany efekt i statystyka zmieni się na korzyść Pań. Każdy ginekolog paniom pomoże.

W Polsce antykoncepcja w formie zastrzyku dostępna jest pod nazwą Depo Provera. Znaleźć można ją aptekach tylko na receptę. Jedna dawka takich hormonów kosztuje ok. 40 zł i wystarcza na okres 90 dni, co oznaczałoby, że dzienny koszt takiej formy antykoncepcji to ok. 40 groszy, czyli znacznie mniej niż koszt większości pigułek.
Zastrzyki antykoncepcyjne podawane są kobiecie domięśniowo – w pośladek lub w ramię. Aby były skuteczne, muszą zostać podane w ciągu pierwszych 5 dni cyklu (najlepiej w pierwszym lub drugim dniu krwawienia), po wykluczeniu przez ginekologa istniejącej ciąży. Zastrzyk taki może zostać przypisany przez ginekologa na receptę po wcześniejszej serii badań. Konieczne jest standardowe badanie ginekologiczne, badanie piersi, cytologia oraz badanie ciśnienia tętniczego krwi. Dodatkowo lekarz może zlecić kobiecie badania laboratoryjne i stałe badania kontrolne podczas działania już podanej antykoncepcji. Jeden mililitr leku podanego domięśniowo zawiera hormony, które powodują niepłodność podobną do tej występującej u kobiet w ciąży lub w początkowym okresie karmienia piersią.

Pod wpływem zastrzyku zostaje zahamowane jajeczkowanie, ponieważ przysadka mózgowa nie stymuluje jajnika do wytwarzania komórek jajowych. Dodatkowo w śluzie kobiety zachodzą zmiany (śluz się zagęszcza) utrudniające ruch plemników oraz hamowane są procesy wzrostowe w błonie śluzowej macicy.
Zastrzyk Depo Provera jest metodą antykoncepcyjną dla kobiet ceniących sobie wygodę (nie trzeba pamiętać o codziennym łykaniu pigułek) i pełne bezpieczeństwo (wskaźnik Pearla wynosi od 0,2 do 0,5). Zastrzyki zalecane są przez ginekologów kobietom karmiącym piersią ponieważ , nie zawierają one bowiem estrogenu, który hamuje laktację, dzięki czemu ta forma antykoncepcji w żaden sposób nie wpływa na jakość, ani ilość pokarmu produkowanego przez kobietę karmiącą. Zastrzyk jest również doskonałą alternatywą dla pań, które z różnych względów nie mogą stosować tradycyjnych pigułek – np. z powodu schorzeń wątroby, palenia papierosów czy chorób nowotworowych.

Kolposkopia jest metodą diagnostyczną która polega na obserwowaniu, w powiększeniu do 50x, szyjki macicy i dolnego odcinka kanału szyjki macicy za pomocą przyrządu optycznego zwanego kolposkopem, stwarza to doskonałą sytuacje pozwalającą na oglądanie obiektu z odległości ok. 20 cm.

Do wykonania badania kobiecie nie podaje się znieczulenia gdyż jest ono bezbolesne. W trakcie badania szyjkę macicy przepłukuje się specjalnymi roztworami, które pomagają zobaczyć niewidoczne gołym okiem obszary zmienione chorobowo. Choć badanie jest bezbolesne pacjentka ma prawo odczuwać pewnego rodzaju dyskomfort.

Kolposkopia jest najważniejszym badaniem które pomaga ocenić stan kliniczny szyjki macicy. Można przez nią również zaobserwować: stan zapalny pochwy oraz infekcje HPV. Diagnostyka kolposkopowa w połączeniu z cytologią bardzo wyraźnie zwiększa prawidłowość oceny wyników. Diagnostykę kolposkopową powinno wykonywać się w każdym przypadku nawet, jeśli szyjka macicy widziana gołym okiem nie zdradza zmian podejrzanych, ponieważ często się zdarza, że wiele zmian jest niezauważalnych w początkowym okresie rozwoju choroby. Niestety, ten rodzaj badania diagnostycznego jest przez wielu lekarzy ginekologów niedoceniony i lekceważony.

W dyspozycji lekarza znajduje się dziś wiele przyrządów obserwacyjnych, obserwacyjnych tym różne kamery wideo. Dla przeprowadzenia poprawnej diagnostyki należy jednak dysponować kolposkopem dającym obraz trójwymiarowy. Dlatego przed wykonaniem badania należy zapytać jakim kolposkopem gabinet dysponuje.

HSV można zarazić się poprzez całowanie, stosunki pochwowe, oralne oraz analne. Osoba zarażona przekazuje wirusa wtedy, gdy widoczne są pęcherzyki, czy owrzodzenia, ale również wtedy, kiedy nie ma żadnych objawów. Bardzo ważne jest to że zakażenie może być rozpowszechniane przez osobę, która nawet nie wie, że jest chora. Zaraz po zakażeniu wirus HSV pozostaje utajony w obrębie zwoju splotu krzyżowego skąd w przypadku korzystnych warunków reaktywuje się i doprowadza do powtórnego zakażenia skóry. U kobiety ciężarnej, wirus opryszczki (zwykle jest to typ 2) może przejść z matki do dziecka podczas porodu, co prowadzi do zakażeń skóry, jamy ustnej, płuc, czy nawet oczu u noworodka. Jeśli wirus dostanie się do krwi, wtedy może dotrzeć do mózgu oraz innych ważnych dla życia narządów.
Objawy: na błonie śluzowej narządów płciowych lub/i w okolicy odbytu pojawia się intensywne zaczerwienienie i obrzmienie oraz dochodzi do powstania licznych pęcherzyków, często zlewających się ze sobą. Pękanie pęcherzyków powoduje bardzo bolesne owrzodzenia. Czasami pojawiają się objawy choroby np. gorączka, a także ból w czasie oddawania moczu. Zmiany takie ustępują zwykle po kilku dniach, rzadko dochodzi rozwoju dużych owrzodzeń, u mężczyzn zakażenie wirusem opryszczki zwykłej może prowadzić do trudności w oddawaniu moczu, zaparcia i zaburzeń erekcji. Opryszczka narządów płciowych może (podobnie jak opryszczka jamy ustnej) przenosić się na odległe miejsca na skórze i do oczu. W następstwie dochodzi do zmian bliznowatych spojówki lub rogówki. W następstwie dochodzi do zmian bliznowatych spojówki lub rogówki. W rzadkich przypadkach znacznego osłabienia odporności, jak na przykład w białaczce, wirus opryszczki może doprowadzić do objawów zapalenia mózgu. Mogą pojawić się wówczas: gorączka, bóle głowy, sztywność karku, wymioty i światłowstręt.
W czasie porodu może dojść do zakażenia wirusem opryszczki noworodka i w takim przypadku lepiej zastosować zapobiegawczo cesarskie cięcie.

Srom, pochwa oraz kanał szyjki macicy są siedliskiem wielu różnych drobnoustrojów. W przypadku gdy układ obronny organizmu działa poprawnie, nie stanowią one większego zagrożenia, jednak gdy zawodzi, istnieje ryzyko powstania i rozwijania się infekcji.
Srom jest bardzo odporny na zakażenie, co nie znaczy wcale, że nie zagrażają mu żadne choroby. Zapalenie sromu jest najczęściej spowodowane przez zaniedbanie higieny osobistej lub przez urazy mechaniczne i zakażenia min. gronkowcem, grzybem, rzęsistkiem pochwowym i krętkiem kiły. Może być także spowodowane otyłością lub alergią na środki piorące i zmiękczające materiał.
Leczenie zapalenia sromu w zależności od rodzaju schorzenia polega na zastosowaniu nasiadówek i okładów z różnych ziół, między innymi z rumianku bądź z octanu glinu.
By zapobiec zapaleniu sromu należy przede wszystkim odpowiednio dbać o higienę osobistą. Wskazane jest także stosowanie bawełnianej bielizny, oraz ograniczenie kontaktów seksualnych. W przypadku gdy zapalenie jest w stanie bardzo rozwiniętym stosuje się antybiotyk doustny, domięśniowy lub dożylny.