porady medyczne – ginekologiaRSS wpisów RSS komentarzy

Czerniak złośliwy

Nowotwory skóry występują często – stanowią 4,4 % wszystkich nowotworów złośliwych u mężczyzn i 5 % u kobiet. Przeważnie występują u osób po 50 roku życia, a zachorowaniu sprzyjają przewlekłe nasłonecznienie, promieniowanie jonizujące, przewlekłe urazy mechaniczne i termiczne, działanie czynników chemicznych oraz czynniki biologiczne (zaburzenia rozwoju skóry).
Czerniak złośliwy jest to nowotwór o dużej złośliwości, którego etiologia nie jest znana. W połowie przypadków rozwija się w obrębie znamion skórnych. Za zezłośliwieniem znamienia przemawia jego rozrost, uwypuklenie, zmiana barwy, owrzodzenie, ból i krwawienie. Czerniak ma postać przeważnie ciemnego guzka, otoczonego czerwonym rąbkiem zapalnym. Wokół guzka mogą znajdować się mniejsze guzki, zwane satelitarnymi. Nowotwór może rozwijać się także w błonach śluzowych jamy ustnej, nosowej, narządów płciowych i odbytnicy. Czasem spotykany jest pod paznokciem lub w gałce ocznej, wówczas przebieg choroby jest szybki – występują przerzuty do okolicznych węzłów chłonnych, następnie odległe do wątroby, płuc, kości i innych narządów.
Rozpoznanie opiera się na wywiadach, wyglądzie i ocenie histologicznej zmiany. Stosuje się także badania cytologiczne i histologiczne. W większości przypadków usuwa się całą zmianę pierwotną, wówczas rozpoznanie czerniaka zwiększa szansę jego wyleczenia.
Zapobieganie to profilaktyczne usuwanie znamion ulegających stałym urazom np. znamiona stóp, dłoni, okolic płciowych i inne.

Brak komentarzy

Jak wybrać dobrego ginekologa?

Kobiety, które troszczą się o swoje zdrowie i którym zależy na tym, aby cieszyć się nim jak najdłużej, nie powinny zapominać o wizytach składanych w gabinecie ginekologicznym. Najlepszym rozwiązaniem jest regularne kontrolowanie stanu zdrowia przez jednego lekarza, gdy bowiem ginekolog zna swoją pacjentkę, łatwiej jest dostrzec mu niepokojące zmiany zachodzące w jej organizmie. Aby jednak było to możliwe, należy dokonać wyboru specjalisty, któremu można będzie zaufać.

Wśród wielu kryteriów przytaczanych przez kobiety pytane o to, jak wybrać ginekologa, na pierwszy plan wysuwa się doświadczenie występujące w połączeniu z zaangażowaniem specjalisty. Przed wizytą w gabinecie warto zorientować się, iloma latami praktyki może pochwalić się lekarz, idealna jest zaś sytuacja, w której ginekolog nie tylko ma na koncie liczne sukcesy, ale również systematycznie uzupełnia posiadaną przez siebie wiedzę.

Nie bez znaczenia pozostaje jednak również podejście do pacjentki. Nie każdej kobiecie zależy na tym, aby ginekolog stał się jej najlepszym przyjacielem, każda doceni jednak lekarza komunikatywnego, zaangażowanego w poprawę jej stanu zdrowia i dociekliwego. Okazuje się przy tym, że płeć specjalisty ma drugorzędne znaczenie i jest podyktowana przede wszystkim indywidualnymi preferencjami kobiety decydującej się na leczenie.

Brak komentarzy

Kolposkopia – badanie szyjki macicy

Kolposkopia jest nieinwazyjnym, bezbolesnym badaniem szyjki macicy, wykonywanym w celu wykrywania stanów przednowotworowych i diagnostyki innych zmian układu rozrodczego (zapaleń, atrofii itd.) szyjki macicy, pochwy i sromu. W połączeniu z cytologią stanowi “złoty standard” diagnostyki ambulatoryjnej.

Kolposkopię powinnaś wykonać także wtedy, gdy wiesz, że jesteś zarażona wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Dzięki kolposkopii rozpoznaje się i ocenia różne zmiany na wargach sromowych, w pochwie i na szyjce macicy. Chodzi o nietypowo zbudowany nabłonek i guzki, z których mógłby rozwinąć się rak. A temu możesz zapobiec, jeśli zostaną one wcześnie wykryte.

RAK SZYJKI MACICY WCZEŚNIE WYKRYTY JEST CAŁKOWICIE WYLECZALNY

Chcesz się przed nim uchronić, zrób badanie w kierunku zakażenia wirusem HPV!

Brak komentarzy

HPV – ludzki wirus brodawczaka

HPV to ludzki wirus brodawczaka, który często odgrywa kluczową rolę w powstawaniu raka szyjki macicy. Jest to powszechnie występujący wirus, przekazywany najczęściej przez kontakty seksualne, zwykle podczas stosunku klasycznego i analnego. HPV infekuje narządy moczowo-płciowe, atakuje głównie tkankę skórną i odbytowo-płciową. Może również dojść do zakażenia dziecka w okresie okołoporodowym, nawet, gdy infekcja jest bezobjawowa. Szacuje się, że ponad 50% kobiet aktywnych płciowo zetknęło się w swoim życiu z jednym lub kilkoma typami wirusa HPV.

Wiek jest niezależnym czynnikiem ryzyka rozwoju zakażenia HPV. Częstość infekcji HPV jest najwyższa w grupie wiekowej 15 – 19 lat i wynosi około 40% pozytywnych wyników. Pozostałe grupy wiekowe kobiet ,również są zagrożone choć w nieco mniejszym stopniu.

Test wykrywający zakażenie wirusem HPV powinna wykonać każda kobieta, która rozpoczęła życie płciowe, niezależnie od liczby partnerów

Brak komentarzy

USG piersi u pacjentek po czterdziestym roku życia

Rak piersi jest jednym z najpoważniejszych zagrożeń, z którymi muszą liczyć się kobiety, które ukończyły czterdziesty rok życia. Na szczęście, jego wykrywalność jest coraz wyższa, a jednym ze sposobów pozwalających na upewnienie się, że nie ma mowy o zagrożeniu jest USG piersi.

ciąża

Regularne badania ultrasonograficzne piersi powinny być wykonywane już po ukończeniu trzydziestego roku życia przez kobietę. Ich skuteczność jest uzależniona od tego, jakiego rodzaju aparatura jest wykorzystywana w czasie trwania badania, a także od kwalifikacji przeprowadzającego je lekarza. Jeśli nie ma żadnych nieprawidłowości, zmiany rakotwórcze są wykrywane nawet w bardzo wczesnym stadium, a to chroni kobiety nie tylko przed utratą życia, ale i przed amputacją piersi.
W czasie badania można wykryć zmiany wielkości zaledwie pięciu milimetrów, można też określić ich charakter odróżniając guzy nowotworowe od torbieli.

Samo zadanie jest bezbolesne, nie trzeba się też do niego w żaden sposób przygotowywać. Może być wykonywane w każdym dniu cyklu, choć przed samym badaniem warto powiedzieć lekarzowi, kiedy miało się ostatnią miesiączkę. W czasie USG piersi kobieta znajduje się na leżance bez stanika, a jej piersi są wcześniej smarowane specjalnym żelem umożliwiającym pracę urządzeniu.

Brak komentarzy

Niepłodność immunologiczna

Bywa, że układ odpornościowy kobiety rozpoznaje męskie nasienie jako obce białko i niszczy je, wytwarzając przeciwciała. Atak rozpoczyna się już w pochwie i szyjce macicy, a więc żaden plemnik nie ma szans przeniknąć dalej. Czasem zaś męski układ odpornościowy niszczy plemniki wyprodukowane przez własny organizm. Podłoże immunologiczne ma 6-12 % wszystkich przypadków niepłodności.

Aby stwierdzić ten rodzaj niepłodności, u kobiety bada się śluz szyjkowy po stosunku, a u mężczyzny nasienie. Sprawdza się m.in. obecność przeciwciał przeciwplemnikowych. W surowicy krwi obojga partnerów oznacza się przeciwciała IgG, IgM, IgA.
W przypadku, gdy przeciwciała produkuje kobieta, zaleca się parze skorzystanie z inseminacji, czyli wprowadzenie plemnika bezpośrednio do macicy, pomijając miejsce bezpośredniego ataku przeciwciał. Męską niepłodność immunologiczną leczy się indywidualnie sporządzanymi preparatami, tzw. autoszczepionkami, które hamują produkcję przeciwciał.
Skuteczność tej metody trudno określić jest w procentach, a terapia trwa około 1 roku.
Mikromanipulacja – nazywana jest też iniekcją plemnikową do komórki jajowej. Stosowana bywa w przypadku niepłodności immunologicznej, słabych parametrów nasienia, niepłodności nieznanego pochodzenia.

Brak komentarzy

Badanie czystości pochwy

Ocena biocenozy/czystości pochwy/, to badanie diagnostyczne, polegające na obserwacji mikroskopowej pobranej wydzieliny z pochwy i określeniu rodzaju mikroorganizmów w niej występujących. Ocena mikroskopowa odbywa się po przygotowaniu w określony sposób preparatu (rozmazu) z pobranego materiału biologicznego z pochwy.

Badanie mikroskopowe wydzieliny z pochwy pozwala ocenić rodzaj  flory mikrobiologicznej bytującej w pochwie, a więc daje odpowiedź, czy istnieje stan zapalny pochwy oraz ustala rodzaj zapalenia (np. grzybicze, bakteryjne, rzęsistkowe itd.). Flora mikrobiologiczna pochwy to złożona populacja drobnoustrojów zasiedlająca nabłonek pochwy. Drobnoustroje te stanowią ochronę nabłonka pochwy przed inwazją drobnoustrojów chorobotwórczych.

Przygotowanie do badania:

- na badanie najlepiej zgłosić się co najmniej cztery dni po ostatnim dniu miesiączki, najlepiej pomiędzy 10 a 18 dniem cyklu
- cytologię powinno się robić co najmniej jeden dzień po badaniu ginekologicznym lub USG dopochwowym, 
- przed pobraniem wymazu nie należy stosować żadnych leków dopochwowych, dopochwowych środków plemnikobójczych, preparatów do irygacji, 
- 24 godziny przed cytologią powinno się zrezygnować ze współżycia płciowego 
- przed badaniem należy również zadbać o odpowiednia higienę (dokładne umycie)

Brak komentarzy

« Wcześniejsze wpisy