porady medyczne – ginekologiaRSS wpisów RSS komentarzy

Postępowanie w przypadku raka sutka

Rozpoznanie raka sutka następuje w wyniku badania lekarskiego oraz badania mikroskopowego badanej tkanki. Pomocne są badania specjalne radiomammografia, ultrasonografia, ale tylko badanie mikroskopowe tkanki pobranej za pomocą punkcji pozwala ostatecznie ustalić rozpoznanie choroby. Postępowanie to nie jest groźne dla zdrowia, nie zwiększa również ryzyka przyspieszenia rozwoju raka.
Szczegółowe badania i badania dodatkowe umożliwiają ustalenie stopnia zaawansowania choroby. Stosowana obecnie klasyfikacja TNM: T – wielkość guza, N – węzły chłonne w regionie sutka, M – przeżuty dalsze niż do regionalnych węzłów chłonnych – uwzględniająca cztery stopnie zaawansowania (I-IV).

Rokowanie zależy od stopnia zaawansowania nowotworu i stopnia jego złośliwości. Niekorzystny wpływ na rokowanie mają szybki wzrost guza i szerzenie się choroby, młody wiek chorej, nietypowy histopatologicznie charakter guza, przerzuty w węzłach i naciekanie, komórki nowotworowe w naczyniach krwionośnych i chłonnych.
Zapobieganie rakowi sutka zależy w ogromnym stopniu od postawy zdrowotnej kobiety. Jeśli jest to możliwe wskazane jest świadome, wcześniejsze rodzenie dzieci, unikanie długotrwałego stosowania środków hormonalnych, niepotrzebnych prześwietleń klatki piersiowej oraz utrzymanie należnej masy ciała. Całkowicie zależne od kobiety jest postępowanie zapobiegawcze polegające na samobadaniu piersi co najmniej raz w miesiącu. Każdą zauważoną zmianę w sutku, w brodawce, skórze lub w okolicy węzłów chłonnych kobieta powinna zgłosić do lekarza.

Brak komentarzy

Hormonalne leczenie endometriozy

Obfite miesiączki, ból podczas seksu i kłopoty z zajściem w ciążę – to częste objawy endometriozy. Dzięki współczesnej medycynie można ją jednak skutecznie pokonać.
Endometrioza zanika podczas ciąży, ponieważ podczas wówczas wzrasta stężenie progesteronu w organizmie kobiety. Po porodzie choroba zwykle już nie powraca. Podobnie działa też terapii hormonalna. Dziś lekarze zamiast zwykłych tabletek antykoncepcyjnych zalecają tzw. pigułki jednoskładnikowe, które nie wymagają siedmiu dni przerwy. Ta metoda jest bezpieczna dla kobiet z endometriozą, gdyż minipigułki nie zawierają estrogenu. Podczas ich stosowania zmniejsza się ilość hormonów we krwi, a to powoduje częściowy zanik źle rozmieszczonych fragmentów endometrium.
Okazuje się jednak, że po zakończeniu kuracji ryzyko nawrotu choroby jest znacznie wyższe niż po ciąży. Po odstawieniu hormonów dochodzi do dużego skoku hormonów. Endometrioza znika także w okresie klimakterium, dlatego jedną z metod leczenia jest wywołanie tzw. sztucznej menopauzy za pomocą specjalnych leków zatrzymujących owulację. Czasami podaje się męskie hormony, czyli androgeny, które całkowicie hamują cykl miesiączkowy u kobiety. Z endometriozą trudno się walczy, jednak jej wczesne wykrycie daje szansę na pokonanie choroby.

Brak komentarzy

Walka z endometriozą

Do tej pory nie poznano dokładnie wszystkich przyczyn endometriozy. Wiadomo jednak, że jest dziedziczna. Prawdopodobnie winna jest także nietypowa budowa anatomiczna, która powoduje tzw. wsteczna miesiączkę. Gdy kobieta ma np. zbyt wąską szyjkę macicy, krew menstruacyjna nie wypływa swobodnie, więc jej część cofa się do jajowodu. To sprawia, że fragmenty endometrium umieszczają się w nietypowych miejscach.
W zdiagnozowaniu tej choroby pomaga USG przezpochwowe, które wykrywa większość torbieli. Jednak najbardziej precyzyjna jest laparoskopia, którą zawsze wykonuje się w znieczuleniu. Dzięki laparoskopii można dokładnie obejrzeć wszystkie narządy wewnętrzne, które znajdują się w miednicy. W czasie tego badania często przeprowadza się niewielkie zabiegi chirurgiczne. Specjalista może wówczas usunąć torbiele lub zrosty. Czasami jednak zmiany są tak duże, że potrzebna jest tradycyjna operacja.
Lekarze podkreślają, że to jak leczyć endometriozę, zależy od stanu zaawansowania choroby, a także wieku kobiety. Starszym kobietom, które nie planują już dzieci, zaleca się nawet usunięcie macicy i jajników. Dla młodych kobiet dobrym rozwiązaniem jest zajście w ciążę.

Brak komentarzy

Cytologia a rak szyjki macicy

Z powodu zaniedbań badań kontrolnych w Polsce 60 proc. raka szyjki macicy rozpoznaje się w drugim i trzecim stopniu zaawansowania, kiedy leczenie jest mniej skuteczne. Kobiety niestety zgłaszają się do lekarza wtedy, gdy dolegliwości stają się coraz bardziej uciążliwe i niepokojące. W Polsce co roku na raka szyjki macicy zapada  ok. 4 000 kobiet, połowa z nich umiera tylko dlatego, ze za późno zgłosiła się do lekarza.

Warunki jakie trzeba spełnić, aby badanie było wiarygodne

1. Materiał do badania cytologicznego pobieramy przed badaniem ginekologicznym, badaniem ultrasonograficznym z użyciem głowicy dopochwowej, badaniem bakteriologicznym (posiew) lub wirusologicznym z pochwy i/lub kanału szyjki macicy.
2. Badanie cytologiczne można wykonać najwcześniej 2 dni po zakończeniu ostatniego krwawienia miesiączkowego i najpóźniej 4 dni przed spodziewanym terminem rozpoczęcia kolejnego krwawienia miesiączkowego (najlepiej pomiędzy 10 a 20 dniem cyklu – pierwszy dzień cyklu to pierwszy dzień krwawienia miesiączkowego).
3. Co najmniej 4 dni przed badaniem cytologicznym nie należy stosować żadnych leków/preparatów dopochwowych, tamponów dopochwowych ani też płukania pochwy. 
4. Co najmniej 24 godziny przed badaniem cytologicznym należy powstrzymać się od stosunków płciowych.• W przypadku występowania stanów zapalnych pochwy konieczne jest ich wyleczenie przed pobraniem materiału do badania cytologicznego.

Brak komentarzy

Adenomioza – gruczolistość wewnętrzna

Adenomioza – gruczolistość wewnętrzna – jest to naciekanie mięśniówki macicy ekotopowe endometrium. Często spotyka się określenie endometriosis interna. Macica jest zwykle powiększona, bywa, że znacznie. Najczęściej powiększenie jest bardziej zaznaczone na jednej ze ścian macicy – zazwyczaj na tylnej. Przypomina swoim wyglądem guz, ale bez torebki. Często współistnieje mięśniak, co dodatkowo utrudnia rozpoznanie. Na powierzchni macicy lekarz stwierdza małe, krwiste plamki, a w wielu przypadkach macica znajduje się w zrostach z odbytnicą i przydatkami.
Mówi się, że adenomioza jest chorobą kobiet, które rodziły, ale w ciążę zaszły po długim okresie niepłodności. U 30 % pacjentek stan ten wykrywa się przypadkowo, podczas leczenia innych dolegliwości. Powszechnie występującymi objawami są ból i dolegliwości miesiączkowe, a jego nasilenie zwiększa się podczas kolejnych miesiączek, które ma obfity charakter. W 15 % przypadków współistnieje także endometrioza otrzewnej. Przy pomocy laparoskopii można wykluczyć to podejrzenie i później potwierdzić je badaniem histologicznym.
Gdy brak jest objawów chorobowych nie ma potrzeby prowadzenia leczenia. Gdy dolegliwości są ciężkie zaleca się zabieg usunięcia macicy.

Brak komentarzy

Leczenie chirurgiczne endometriozy

Przyjmuje się, że u kobiet, u których niepłodność nie jest podstawowym problemem, można osiągnąć trwałe wyleczenie wycinając oba jajniki, gdyż takie postępowanie eliminuje pobudzanie estrogenami wzrost endometrium.
Jednakże w wielu przypadkach pacjentka pragnie pozbyć się bólu, lecz także życzy sobie zachowania możliwości zajścia w ciążę. W takich wypadkach można wykonać jedynie zachowawcze zabiegi chirurgiczne. Mają one na celu:
- usunięcie tak dużo ognisk endometriozy, ile jest to możliwe
- przywrócenie normalnych warunków anatomicznych miednicy mniejszej przez usunięcie zrostów zakłócających czynność jajników i jajowodów
- zniszczenie ognisk endometriozy w jajnikach
- przecięcie nerwów czuciowych
Dowolna ingerencja chirurgiczna nie zawsze jest możliwa ze względu na ważne dla życia narządy jak pęcherz moczowy, odbytnica, okrężnica i moczowody. Można korzystać z chirurgii laserowej wykorzystywanej podczas laparoskopii, ponieważ charakteryzuje się ona mikroskopową dokładnością. Zniszczenie laserem zmian znajdujących się np. w jajniku można osiągnąć bez zniszczenia zdrowych tkanek.
Z danych lekarskich wynika, że całkowite ustąpienie bólu osiąga się u 50 % pacjentek, a u 41 % ulga jest tylko umiarkowana.

Brak komentarzy

Wtórny brak miesiączki

ginPrzyczyn prowadzących do wtórnego braku miesiączki jest wiele – najczęściej jest nim ciąża lub poronienie zatrzymane. Czynniki te lekarz bierze pod uwagę niezależnie, czy w wywiadzie kobieta uwzględnia możliwość zajścia w ciążę.
Inną przyczyną braku miesiączki są przeżycia psychiczne. Szacuje się, że około 60 % przypadków uwarunkowana jest stresem psychicznym, chorobą, depresją lub ciążą rzekomą. W tym ostatnim przypadku kobieta ma objawy wczesnej ciąży, którego podłożem jest pragnienie posiadania dziecka. Terapią ciąży urojonej powinien zajmować się lekarz psychiatra, a zadaniem ginekologa jest upewnienie się, że taki stan nie jest wynikiem patologii narządowej.
Brak miesiączki może być wywołany przez drastyczną dietę lub czynniki metaboliczne, ale również to posiada uwarunkowania psychiczne. Występują one u kobiet z obsesyjną chęcią bycia szczupłą. Głodzenie się prowadzi do uszkodzenia czynności podwzgórza mózgowego. Przykładem mogą być kobiety nie akceptujące fizjologicznych zmian sylwetki, związanych z dojrzałością płciową i w efekcie morzące się głodem – stan taki nazywa się jadłowstrętem psychicznym. Wrażliwość przysadki mózgowej uzależniona jest od masy ciała, przy wadze 45 kg obniża się wydzielanie hormonów LH i FSH, co jest typowe dla okresu przedpokwitaniowego.

Brak komentarzy

« Wcześniejsze wpisy